Dzień 1

Lázně Jeseník: najstarsze uzdrowisko z wodami leczniczymi na świecie, założone w połowie XIX wieku przez Vincentego Priessnitza, twórcę i propagatora wodolecznictwa.
Loučná nad Desnou: miejscowość w dolinie rzeki Desná, pod przełęczą Červenohorské sedlo
Zwiedzanie miasteczka:
– zamek otoczony rozległym parkiem
– w parku zamkowym, przy wejściu głównym wznosi się na wysokość 26 m lipa (łac. Tilia cordata Mill.)
– staw rybny położony obok Baszty Rybackiej
– stary cmentarz
– rodzinny grób Klein, znanych czeskich biznesmenów XIX z aleją lipową
– podjezdová zajezdni, pochodzi z 1847 roku i znajduje się na dziedzińcu domu nr. 65 (restauracja w starym urzędzie pocztowym).

Dzień 2
Praděd: najwyższy szczyt o wysokości 1491 m n.p.m. w paśmie górskim Wysokiego Jesionika – Sedlo Videlský Kříž – Černík – chata Svycarna – Praděd rozc. – Praděd – Praděd rozc. – chata Švýcárna – Červenohorské Sedlo

Dzień 3
Serák: szczyt o wysokości 1351 m n.p.m. w paśmie górskim Wysokiego Jesionika na historycznej granicy Moraw i Śląska.Jest on czwartym co do wysokości (po szczytach Keprník, Vozka i Žalostná) szczytem części pasma Wysokiego Jesionika o nazwie Masyw Keprníka, leżącym na jego głównym grzbiecie, ciągnącym się od przełęczy Červenohorské sedlo do Przełęczy Ramzovskiej.

Kamień Okno: fałszywą formacja skalna znajdująca się w górnej części Czerwonej Góry

Ramzova – Čerňava – Serák – rozc.- chata Jiřího – Pod Keprnikiem – Kerpnik – sedlo sedlo Pod Vřesovkou – Kamenne Okno – Červená hora – Bílý sloup – Červenohorské sedlo

Dzień 4
Bilá Opava: najpiękniejsza dolina w Wysokim Jesioniku, potok ma charakter dzikiej rzeki górskiej z mnóstwem bystrzyn i wodospadów. Pokonuje on różnicę wysokości ok. 400 metrów. Najwyższy wodospad tzw. Wielki Wodospad osiąga wysokość prawie 8 metrów i stanowi część kaskady o łącznej wysokości 16,4 m i długości 40 m.

Karlova Studánka – Na paloučku – Vodopády Bílé Opavy – Pod Ovčárnou – chata Barborka – Ovčárna – Karlova Studánka

Dzień 5
Jeskyně Na Spičáku: Jest najstarszą jaskinią w środkowej Europie, o której pisano. Pierwsza wzmianka pochodzi z roku 1430. Jaskinia służyła często jako schron, o czym świadczą liczne epigrafickie napisy na ścianach (najstarszy z roku 1519). Ponad 400 metrów długi podziemny labirynt korytarzy i szczelin powstał w dewońskich marmurach (morskie nanosy, liczące 350-380 milionów lat). Rozwój pomieszczeń wyraźnie przebiegał pod wpływem topnienia lodowca, którego wody dały jaskiniom ostateczny wygląd a korytarzom charakterystyczny sercowy profil.